ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ: Η κουλτούρα της μεταπολίτευσης 1: Ο μύθος της αριστερής ηγεμονίας

Οι λόγοι που το ιστορικό πλαίσιο περιγράφεται με τους όρους αυτούς είναι βαθύτατα πολιτικοί: εξυπηρετούν την προπαγάνδα που επιδιώκει τη λαϊκή ενοχική αυτοαπαξίωση και ανυψώνουν την (αμέτοχη και περιθωριοποιημένη σε όλο το κρίσιμο διάστημα) αριστερά σε "υπαίτιο" της κρίσης, ώστε να μπορεί να συμψηφιστεί η υπαιτιότητα αυτή με εκείνη των κομμάτων του δικομματισμού και του θριαμβεύοντος πελατειακού / ολιγαρχικού μορφώματος στη χώρα μας.

Σχόλια

  • από BlondeElena πριν 4525 μέρες 6       

    Είναι κρίμα αυτό το υπέροχο ποστ να διαβαστεί μόνο από τους "ταλικούς" και τους μπαζζίστες.

    • από oldboy πριν 4525 μέρες 20       

    • από cinto πριν 4525 μέρες 4       

      Θα συμφωνήσω με oldboy. Αλλά νομίζω παραείναι διανοούμενος για τα μέτρα τους.

  • από cinto πριν 4525 μέρες 10       

    • από pidyo πριν 4525 μέρες 6       

      Η αριστερόστροφη ρητορική του ΠΑΣΟΚ αφορά καθαρά τη δεκαετία του 70 και το πρώτο μισό της δεκαετίας του 80, ακόμη και αν ήταν κανείς πρόθυμος να παραβλέψει τη βασική συνιστώσα της ρητορικής αυτής που ήταν ένας άχρωμος, λαϊκός (ή λαϊκίζων) πατριωτισμός, που απλωνόταν πάνω από τις πραγματικές πελατειακές πρακτικές. Τα περί σοσιαλιστικών DNA λοιπόν μου φαίνονται επιεικώς αστεία.

    • από cinto πριν 4525 μέρες 5       

      Μιλάω για τον γενότυπο, όχι τον φαινότυπο που είναι φθαρμένος από τις μεταλλάξεις.

    • από pidyo πριν 4525 μέρες 4       

      Γι' αυτό μίλησα κι εγώ για τη διάκριση ρητορικής και πρακτικών. Ο γενότυπος είναι οι διευρυμένες πελατειακές πρακτικές. Η αριστερή ρητορική ήταν ένα παροδικό επίχρισμα του φαινοτύπου, μια επιτυχημένη στρατηγική μάρκετινγκ.

    • από cinto πριν 4525 μέρες 5       

      Εγώ εννοώ ότι γενότυπος είναι ας πούμε η άχραντη, πλατωνική ιδέα περί σοσιαλισμού και φαινότυπος η κωμικοτραγική πραγμάτωσή της.

  • από Servitoros πριν 4525 μέρες 6       

    Όταν μιλάμε για ηγεμονία της Αριστεράς στη μεταπολίτευση, εννοούμε και την πρωτοκαθεδρία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο σε επίπεδο ρητορικής (εν πολλοίς και ουσίας) είναι ένα αριστερόστροφο έκτρωμα.
    ----
    Αυθαίρετο συμπέρασμα που εμπίπτει σε εμμονές και τάση δικαιολόγησης των αδικαιολόγητων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα λαϊκιστικό εθνικιστικό κόμμα το οποίο δεν είχε αριστερή ιδεολογία αλλά αντιδεξιά ρητορική (στα πλαίσια αντιμετώπισης του αντίπαλου δέους) την δεκαετία του 1980 που εξελίχθηκε σε ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα στο στύλ του new labour από την περίοδο Σημίτη μέχρι και σήμερα.

    • από cinto πριν 4525 μέρες 7       

      Την υπερφορολόγηση και την άρνηση περιορισμού του κράτους δεν τα λες και νεοφιλελεύθερα.

  • από inlovewithlife πριν 4525 μέρες 2       

    Η αριστερά δεν ταυτίζεται με το κράτος. Ταυτίζεται με την διαρκή προσπάθεια για την κοινωνική απελευθέρωση και αυτό ισχύει για όλα τα ρεύματά της, ίσως ακόμη και για το σταλινικό, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό.

    Αυτό το λέω, γιατί διαισθάνομαι ότι ο cinto ταυτίζει το ΠΑΣΟΚ με την αριστερά λόγω οικονομικού "κρατισμού" ως οικονομολόγος. Είναι μονολιθική μία τέτοια υπεραπλούστευση της αριστερής σκέψης.

    Συμφωνώ επίσης με τον συγγραφέα του πολύ καλού αυτού άρθρου ότι η επίδραση της αριστεράς ήταν περιθωριακή από τα μέσα της δεκαετίας του '80 και έπειτα. Ότι η δήθεν ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς, που εκφράζεται από διάφορους κύκλους, αποτελεί εσκεμμένη τακτική μακαρθικού τύπου για να συσκοτίζεται ο δημόσιος διάλογος και να πετιέται η μπάλα στην κερκίδα. Ότι τέλος θα πρέπει να πάψουμε να μιλάμε με όρους δεξιάς - αριστεράς και να δημιουργήσουμε όρους που να αγκαλιάζουν όλη την κοινωνία, αφού δεν θα υπάρχει πλέον μεσαία τάξη με την πρότερη έννοια και να υιοθετήσουμε τις πολύ έξυπνες λογικές του "we are the 99%" που ακολουθούν οι από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την ώρα που εμείς λέμε συνεχώς παπαριές.

    • από cinto πριν 4525 μέρες 4       

      "Η αριστερά δεν ταυτίζεται με το κράτος."

      Στην Ελλάδα ταυτίζεται απόλυτα. Διαχρονικά οι περισσότεροι αγώνες της προσανατολίζονται στη διόγκωση του κράτους και στην αποτροπή αποκρατικοποιήσεων και απολύσεων.

  • από Elias πριν 4525 μέρες 6       

    Ας τελειώσει η κρίση με το καλό σε 3 - 4 τέρμινα, και τότε την ξανακάνουμε αυτή τη συζήτηση. Πάντως αυτή τη στιγμή ο εχθρός είναι η εγκληματικά απαράδεκτη κυβέρνηση του ΓΑΠ. Πρέπει πάση θυσία να συναντήσει τρομερή αντίδραση και να ναυαγήσουν τα σχέδιά της. Επίσης, πρέπει και να πάει κόσμος φυλακή - ή έστω σπίτι του και με την ουρά στα σκέλια. Ό,τι βοηθάει προς αυτή τη κατεύθυνση, είναι φίλος.

  • από akindynos πριν 4525 μέρες 7       

    Καλό θα ήταν να παρατεθούν κάποιοι συγκεκριμένοι ορισμοί της αριστερής ηγεμονίας, όπως προκύπτουν από όσους χαπευθύνουν την κατηγορία. Γιατί νομίζω πως πρόκειται για όρο πασπαρτού.

    Για την παλιά καλή Βραδυνή τεκμήριο αριστερής ηγεμονίας πρέπει να ήταν και τα αφιερώματα του Μπακογιαννόπουλου στον σοβιετικό κινηματογράφο.

    Η αίσθηση που έχω είναι πως η αριστερή ηγεμονία είναι μεταφορά στα καθημάς της κατηγορίας για liberal bias στα αμερικανικά μέσα και πανεπιστήμια.

    • από arcades πριν 4525 μέρες 2       

      Η ασάφεια της αριστερής ηγεμονίας είναι καταστατικό χαρακτηριστικό της, ώστε να εκπληρώνει το στόχο της ως απόφανση και εργαλείο. Μερικές φορές το βλέπω σαν συνέχεια του παλαιότερου γενικού, εύπλαστου και το ίδιο ασαφούς αντικομμουνισμού, μετά την μεγαλοπρεπή και τραγική κατάρρευση του μετεμφυλιακού κράτους.

  • από talos πριν 4525 μέρες 6       

    Επειδή η "κατηγορία" περί αριστερής ηγεμονίας είναι όντως νεφελώδης, για αυτό το αφιέρωμα θα επεκταθεί σε 3 ή 4 τμήματα, ίσου περίπου μεγέθους με το παρόν για να μην αφήσουμε γωνία ακάλυπτη.

    Στο επόμενο: πασόκ να δουν τα μάτια σας... (Μόλις βρω χρόνο να το συμπληρώσω)

  • από Servitoros πριν 4525 μέρες 3       

    Την υπερφορολόγηση και την άρνηση περιορισμού του κράτους δεν τα λες και νεοφιλελεύθερα.
    ----
    Τα ταληράκια στα νοσοκομεία, τα 2.60 για φοιτητικό πάσο από τον Γερμανό!, η κατάργηση των περισσότερων υπηρεσιών πρόνοιας κτλ. τι ακριβώς είναι;

    • από cinto πριν 4525 μέρες 4       

      Ανεπαρκή.

  • από Servitoros πριν 4525 μέρες       

    Που να δείς την απάντηση του Υφυπουργού Μεταφορών ότι στο ιδιωτικό μονοπώλιο του ΟΑΣΘ στην Θεσσαλονίκη, ο οποίος επιχορηγείται με μεγαλύτερο ποσό από τον ΟΑΣΑ, ο ελεγκτής εισπράτει 6 ευρώ από τα 48 για όσους δεν έχουν κανονικό εισητήριο. Αυτό βέβαια κατά τον υπουργό δεν είναι incentive για να ρίχνουν οι ελεγκτές περισσότερα πρόστιμα (βλ. π.χ. πρόστιμο σε κάτοχο εισητηρίου του οποίου η μελάνη είχε βραχεί και δεν μπορούσε να διαβαστεί η ημερομηνία) αλλά γιατί το ποσό καλύπτει την πιθανότητα απώλειας του μπλοκ προστίμων ή την πιθανότητα ληστείας του ελεγκτή.

    • από cinto πριν 4525 μέρες 6       

      Να τον μποϊκοτάρετε παίρνοντας ποδήλατο.

  • από Servitoros πριν 4525 μέρες 4       

    Η ΕΛ.ΑΣ. είναι ενάντια στην χρήση ποδηλάτου στην πόλη.

  • από sgnik πριν 4525 μέρες 5       

    Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κεντροαριστερά; Τι άλλο θα ακούσουμε. Απλά είναι μια αριστερά που είδε εξουσία, ειδοποιός διαφορά απ'την ακραριστερά που δεν είναι διατεθειμένη να βάλει νερό στο κρασί της γι'αυτό. Τον ίδιο συλλογισμό μπορείς να κάνεις και για τη ΝΔ (κεντροδεξιά) και τα ακραία κόμματα της Δεξιάς που και πάλι δεν θα δουν ποτέ εξουσία.

    Το ΠΑΣΟΚ είναι και παραείναι αριστερό και μάλιστα σοσιαλιστικό. Αν δεν αναγνώριζαν τη σοσιαλιστική δράση του Γιωργάκη δεν θα τον έκαναν και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

    • από pidyo πριν 4525 μέρες 4       

      "Τι άλλο θα ακούσουμε." Έλα μου ντε.

  • από Servitoros πριν 4525 μέρες 6       

    Το ΠΑΣΟΚ είναι και παραείναι αριστερό και μάλιστα σοσιαλιστικό. Αν δεν αναγνώριζαν τη σοσιαλιστική δράση του Γιωργάκη δεν θα τον έκαναν και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
    ---
    Κάπου τις έχω ξανακούσει αυτές τις πίπες στο μπαζζ αλλά δεν θυμάμαι ποιός τις έλεγε.

    • Σχόλιο που έχει θαφτεί. [εμφάνισε/κρύψε]
    • από plagal πριν 4525 μέρες 7       

      Ελα να πεφτει το μπαν, σε αλλο ενα sock-puppet του κενσαη.

    • από contrabando πριν 4525 μέρες 3       

      @Plagal
      Οχι άλλο μπαν στον πιό πιστό φίλο του Buzz !! Προτείνω να μαζέψουμε υπογραφές και να ζητήσουμε να γίνει ισόβιο μέλος για να μην κουράζεται άδικα το administration να τον γράφει και να τον ξεγράφει.

  • από snaporaz πριν 4525 μέρες 19       

    • από dkamen πριν 4525 μέρες 6       

      //Δεν υπάρχει πιο ξένη ιδέα και για το πανκ και για το έντεχνο από την δεξιοτεχνία.//

      Τα πανκιά *εχθρεύονται* τη δεξιοτεχνία. Οι έντεχνοι είναι απλά ανίκανοι.

    • από cinto πριν 4525 μέρες 1       

      Όχι και ανίκανοι, άκου εδώ τρελές σολιές.

    • από zoutiri πριν 4525 μέρες 2       

      ερωτηση: πως διαολο το λενε εντεχνο οταν ειναι ατεχνο?

      και που ειναι ο Ελληνας Πακο δε Λουθια?

      πως γινεται η τελευταια ελληνικη μπαντα που γουσταρω να ειναι ανενεργη (και με πιθανως φτωχα μελη)

    • από cinto πριν 4525 μέρες 1       

      "και που ειναι ο Ελληνας Πακο δε Λουθια?"

      Εδώ

  • από zoutiri πριν 4525 μέρες 9       

    Με καλυπτει σχεδον απολυτα ο σναπ.

    Εχω μια εξτρα παρατηρηση: ο ταλως δειχνει οτι η κοινωνια μας εχει συντηρητικοποιηθει. Το δειχνει καλα, αλλωστε νομιζω ειναι κοινος τοπος σε ολη τη Δυση! (στις ΗΠΑ εχουμε θραϊβιν κινηματα κατα του σεξ πριν τον γαμο φορ Πητς σεηκ)

    Κανει ομως την αυθαιρετη παραδοχη οτι συντηρηση != αριστερα, κατι που οπως λεει και ο σναπ ειναι εντελως αναληθες για την ελληνικη αριστερα απο 80 ως σημερα.

    Απο την αλλη μπερδευει stocks και flows. Εχουμε οντως μετακινηση μακρια απο καποιες αριστερες οικονομικες ιδεες και αξιες (αυτο ελειπε ρε πστ, ολοκληρο Τειχος επεσε!). Αυτο δεν σημαινει οτι η κυριαρχη οικονομικη σκεψη δεν παραμενει εν πολλοις αριστερη. Δηλαδη επειδη βγαινει η ΔΑΠ στα πανεπιστημια γιναμε παραδεισος των ελευθερων αγορων? Οχι βεβαια, γιατι απο την μια οι κυβερνωντες σημερα ειναι δυστυχως οι φοιτητες του 70 και 80 στην Γεροντελλαδα, απο την αλλη και η λαϊκοδεξια μια χαρα πεφτει θυμα πλανών αριστεριστικης εμπνευσης, συχνα ειναι και ενθερμοτερος υποστηρικτης τους.

    Κατα τα αλλα ψηφιζω και γω Ταλω φορ πρεζιδεντ, της Αριστερας εστω. Αλλα μαλλον πιο σωστο θα ηταν να εμπαινε προεδρος σε κανα θινκ τανκ, αν ειχαμε τετοια της προκοπης.

  • από cinto πριν 4525 μέρες 2       

    Να προσθέσω στα περί συντηρητικοποίησης της Αριστεράς και την ένθερμη στήριξή του ΣΥΡΙΖΑ σε παπάδες και απόστρατους. Τι στο καλό, από τόσες χιλιάδες παρασιτικές ομάδες είχε να διαλέξει...

  • από inlovewithlife πριν 4525 μέρες 1       

    Ξαναλέω ότι δεν έχει πλέον νόημα να σκεφτόμαστε με όρους δεξιάς - αριστεράς. Μπορεί να έχει κάποια θέση σε θεωρητικό επίπεδο, για να καταλαβαινόμαστε, αλλά δεν έχει θέση στην πραγματικότητα είτε αυτή αφορά την κεντρική πολιτική σκηνή είτε την κοινωνία.

    Έτσι, μπορεί να λέει κάποιος ότι το ΠΑΣΟΚ είναι κεντροαριστερό ή ακροδεξιό με την ίδια ευκολία, αφού ένας τέτοιος ισχυρισμός δεν επιδέχεται διάψευση. Ή μπορεί κάποιος να θεωρεί προοδευτική και αριστερή την επιστροφή στο έθνος - κράτος και συντηρητικό ο,τιδήποτε συμβάλλει στην παγκοσμιοποίηση.

    Νομίζω ότι στους καιρούς που ζούμε επέρχεται σιγά σιγά τέτοια ισοπέδωση που οι κατακτήσεις του Ευρωπαϊκού διαφωτισμού θα θεωρούνται σε λίγο προωθημένες. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι έναν αντικαπιταλιστικό διαφωτισμό, που να έχει την κοινωνική ακτινοβολία που είχε ο προηγούμενος. Απ' ό,τι διαισθάνομαι, θα πάρει χρόνο αλλά θα γίνει.

  • από chaca-khan πριν 4525 μέρες 1       

    ανυπομονώ

  • από zombieastral πριν 4525 μέρες 1       

    "Δεν πειράζει Σερβιτρόλε. Καλά είναι να τα ξανακούς. Έτσι κι αλλιώς είσαι ανεπεδίκτος μαθήσεως. Γι'αυτό η μεγαλύτερη σου επιτυχία ποτέ στη ζωή θα είναι να ανταλλάσσεις φιλοφρονήσεις σε κάτι τέτοιους χώρους. Μακριά απ'τα σαλόνια της εξουσίας που λιγουρεύεσαι εσύ κι ο Τσίπρας... :)"

    ΛΟΛ..μιλάμε για εντελως κακόμοιρη ύπαρξη.
    μπαίνει κάνει νερόβραστα σχόλια με άλλο όνομα κ ξαφνικά του τη γυρνάει κ αποκαλύπτεται λέγοντας τις ίδιες μαλακίες απλα για να φάει πάλι ban..κ πάλι απο την αρχή.παίξε με τις τάπες των βαρελιών καλύτερα...


  • από harpap πριν 4525 μέρες 9       

    Το άρθρο έχει πολύ σωστές και σημαντικές επισημάνσεις για τη συντηρητική φυσιογνωμία της ελληνικής κοινωνίας, ωστόσο δεν επιτυγχάνει το διακηρυγμένο στόχο του: Δεν καταρρίπτει τη διαδεδομένη άποψη περί ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς.

    Κι αυτό για τον πολύ απλό λόγο ότι η άποψη αυτή δεν αναφέρεται στις αριστερές αξίες -- όπως τη διανεμητική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, την κοινωνική πρόοδο, την ισότητα (που, για να είναι αξία, πρέπει, όπως δέχεται εν πολλοίς η σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία, να νοηθεί όπως την εννοούν οι luck egalitarians, δηλαδή ως ισότητα ως προς τις επιπτώσεις της τύχης στις ζωές μας).

    Αντίθετα, η άποψη αυτή αναφέρεται στην ηγεμονία των ιδεών της ελληνικής Αριστεράς, με το "α" κεφαλαίο. Αναφέρεται στην ηγεμονία των ιδεών των κομμάτων και άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής μας που αυτο-αποκαλούνται αριστεροί.

    Νομίζω πως δεν χρειάζεται να αναφέρει κανείς πολλά παραδείγματα για το πόσο διαφέρουν οι ιδέες της Αριστεράς μας από τις αληθινά αριστερές ιδέες. Διαχρονικό τρανταχτό παράδειγμα η εκ μέρους της Αριστεράς μας υπεράσπιση των "μικρομεσαίων" ελευθέρων επαγγελματιών, ακόμα κι όταν αυτοί υπερασπίζονται κεκτημένα εντελώς αντίθετα στην έννοια της ισότητας (λ.χ. άδειες φορτηγών και ταξί). Και τελευταίο κραυγαλέο παράδειγμα η καθολικά απορριπτική στάση της Αριστεράς μας ("Δεν πληρώνω") απέναντι στο νέο φόρο στα ακίνητα.

    -----

    Ο snaporaz σωστά εστίασε στην ελληνική Αριστερά, αλλά λανθασμένα αποδέχτηκε ότι η άποψη περί "ιδεολογικής ηγεμονίας" αφορά τη συντήρηση, το συμβιβασμό με το κατεστημένο, τη μη διάθεση για αλλαγή. Η Αριστερά έχει διάθεση για αλλαγή, αλλά προς λανθασμένη (μεταξύ άλλων και ως στην πραγματικότητα αντι-αριστερή) κατεύθυνση. Αντίθετα, ο Μανδραβέλης, ας πούμε, είναι υπέρ της εφαρμογής των νόμων, άρα θα μπορούσε να πει κανείς υπέρ του κατεστημένου (αν και υπάρχει σοβαρός ηθικός λόγος, που η Αριστερά θα έπρεπε να λατρεύει, για το σεβασμό των νόμων -- συζήτηση που δυστυχώς δεν είναι της παρούσης). Το ζήτημα, όμως, δεν είναι το δίπολο αλλαγή-versus-συντήρηση έτσι, περιγραφικά κι αόριστα. Το ζήτημα που βάζει η άποψη περί "ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς" είναι οι (εμμονές συντήρησης στις) περίεργες ιδέες *της αυτο-αποκαλούμενης Αριστεράς* μας -- σε θέματα διανεμητικής δικαιοσύνης και όχι μόνο.

    Ο zoutiri κάνει το ίδιο λάθος με τον snaporaz, αλλά κάνει και το χειρότερο, αρχίζει να μιλάει ξαφνικά, στο μέσο του σχολίου του, για πραγματικά αριστερές οικονομικές ιδέες, που μάλιστα είναι τάχα εν πολλοίς κρατούσες στην Ελλάδα, λες και η διαδεδομένη αποστροφή προς την "αριστερή ιδεολογική ηγεμονία" αφορά λ.χ. απόψεις του Μαρξ, του Λένιν, του Τζέρυ Κοέν, του Έρικ Όλιν Ράιτ ή κάποιου άλλου από τους σύγχρονους αριστερούς οικονομολόγους.

    Φυσικά, όπως υπονοεί ο akindynos, θα μπορούσε η άποψη περί "αριστερής ιδεολογικής ηγεμονίας" να οριστεί έτσι ώστε τα επιχειρήματα του άρθρου να είναι πρόσφορα να την καταρρίψουν. Αλλά τότε δεν θα μιλούσαμε για την άποψη περί "ιδεολογικής ηγεμονίας" που είναι *όντως* σήμερα διαδεδομένη. Και ο διακηρυγμένος στόχος του άρθρου είναι να καταρρίψει αυτή τη δεύτερη άποψη, την άποψη, ας πούμε, του Μανδραβέλη και άλλων αρθρογράφων της Καθημερινής.

    -----

    Κλείνω με μια προσωπική θέση, αν και μπορεί να είναι ήδη εμφανής από όσα είπα: η χώρα μας έχει τρομερή ανάγκη από έναν πολιτικό χώρο που θα υποστηρίξει και θα προωθήσει τις αληθινά αριστερές αξίες. Για πρακτικούς λόγους, όπως η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, αλλά και (για μένα κυρίως) για ηθικούς λόγους, λόγους δικαιοσύνης. (Εξίσου ανάγκη έχει και από έναν αληθινά φιλελεύθερο πολιτικό χώρο. Και ευχής έργο θα ήταν ο χώρος αυτός να ήταν ο ίδιος -- ο ίδιος πολιτικός φορέας δηλαδή να αγωνίζεται εξίσου για την ελευθερία και για την ισότητα. Είναι εξάλλου παραπληρωματικές αξίες, για καμμία δεν αξίζει να μάχεσαι αν δεν υπερασπίζεσαι και την άλλη.) Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει σήμερα -- ή τουλάχιστον δεν υπήρχε μέχρι πρότινος -- ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς στην Ελλάδα. Κάθε άλλο. Ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η πολύ ισχυρή όσο και κακή Αριστερά, έχουμε ανάγκη από έναν αληθινά αριστερό (όσο και φιλελεύθερο) χώρο.

    Και στην προσπάθεια συγκρότησης ενός τέτοιου χώρου, κάθε επισήμανση της συντηρητικής φυσιογνωμίας της ελληνικής κοινωνίας, όπως η παρούσα, είναι πολύτιμη. Αλλά σε *αυτή* την προσπάθεια.

    • από snaporaz πριν 4525 μέρες 8       



      //Αντίθετα, ο Μανδραβέλης, ας πούμε, είναι υπέρ της εφαρμογής των νόμων, άρα θα μπορούσε να πει κανείς υπέρ του κατεστημένου //

      σε καμμία περίπτωση - το να υποστηρίξεις την εφαρμογή των νόμων είναι αντικαθεστωτική πράξη στην σημερινή ελλάδα. Το τελευταίο που θέλει το κατεστημένο είναι κουλτούρα εφαρμογής νομών!

      και στο θέμα αυτό όμως, η ελληνική αριστερά πήρε θέση υπέρ του κατεστημένου και έπαιξε σημαντικό ρόλο (ιδεολογικά τουλάχιστον) στο να εδραιωθεί η κουλτούρα ανομίας (που υπήρχε από πολύ παλιά στην ελλάδα, απλά ποτέ μέχρι τώρα δεν είχε τόσο elaborate ιδεολογική κάλυψη - ακόμα ένα επίτευγμα της γκαφατζίδικης αριστεράς! )

    • από talos πριν 4525 μέρες 2       

      "Αντίθετα, η άποψη αυτή αναφέρεται στην ηγεμονία των ιδεών της ελληνικής Αριστεράς, με το "α" κεφαλαίο. Αναφέρεται στην ηγεμονία των ιδεών των κομμάτων και άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής μας που αυτο-αποκαλούνται αριστεροί."

      Αυτό όμως καταντά ή δίκη προθέσεων ή λογοπαίγνιο. Θέλω να πω πως δεν εξηγείς τι εννοείς. Σε ποια περιστατικά αναφέρεσαι. Πώς είναι δυνατόν μια αποδυναμωμένη και αποδιαρθρωμένη αριστερά (έστω κομματική αριστερά) να έχει παίξει ένα τόσο σημαίνοντα ρόλο *τη στιγμή που σε αξιακό πλαίσιο* οι ιδέες της παρέμειναν μειοψηφικές. Ποιο είναι το οργανωμένο υποκείμενο και οι μηχανισμοί του που επέβαλαν την ηγεμονία αυτή και πώς μπορεί κανείς να την διακρίνει σε μια κοινωνία που ήταν grosso modo απορριπτική σχεδόν σε όλες της τις αξίες;

      Ας παραβλέψουμε οικονομικές αμηχανίες και αδυναμίες (που αφορούσαν το διάστημα από το 80 και μετά σχεδόν κάθε εκδοχή της παγκόσμιας αριστεράς μέχρι τα τέλη του 90), και να προσέξουμε ότι στις πιο ακραίες και συντηρητικές στροφές και εκφάνσεις της Ελληνικής κοινωνίας μόνο η αριστερά (με την διευρυμένη έννοια) ήταν παρούσα και αντιστεκόμενη: από την λεηλασία των δημόσιων οργανισμών από τους διαπλεκόμενους εργολάβους (ποιες συνδικαλιστικές δυνάμεις την κατήγγειλαν;), μέχρι την καταστροφική απάτη του 2004, την αμφισβήτηση της "ανάπτυξης" του μπετόν και της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος, την μάχη εναντίον της θρησκοληψίας και του παραληρούντος εθνικισμού ή της ξενοφοβίας, ποια άλλη πολιτική δύναμη ανέλαβε την δύσκολη, αντιδημοφιλή και σκληρή δουλειά της υποστήριξης του αυτονόητου, ουσιαστικά με μηδαμινή πρόσβαση στα ΜΜΕ;

      Η κατηγορία που αναφέρεται από τον Μανδραβέλη είναι εσκεμμένα θολή και ασαφής λοιπόν: Όταν γίνεται συγκεκριμένος στις κατηγορίες του, υπεραπλουστεύει ή στήνει straw men. Στα πραγματικά διακυβεύματα που ετέθησαν και επηρέασαν την Ελληνική κοινωνία η αριστερά (όχι όλη μαζί, αποσπασματικά, με προβλήματα λόγου και ρητορικής, συχνά με λίγο περισσότερο από μια ηθική επιταγή για επιχείρημα) ήταν όμως από την πλευρά των αγγέλων.

      Ακόμα και στο θέμα των αδειών των ταξί και των φορτηγών π.χ. η αριστερά αντιδρά σήμερα τακτικά με τρόπο που μου φαίνεται εύλογος: προσπαθεί να συγκροτήσει μια κοινωνική συμμαχία μεταξύ στρωμάτων τα οποία είναι στόχος να πτωχεύσουν και να περιθωριοποιηθούν σε μια συγκυρία επιστροφής σε κάποιου είδους καπιταλιστικό πρωτογονισμό και διάλυσης κάθε κοινωνικής συνοχής. Δεν είναι συνηθισμένες οι μέρες μας και πρέπει να θέσει κανείς προτεραιότητες: ποιος είναι ο αντίπαλος, τι στόχους έχεις κοκ. *Τακτικά* θεωρώ υπέροχη την μη-καταδίκη (γιατί περί αυτού πρόκειται) των κινητοποιήσεων των μικροϊδιοκτητών *σήμερα*, γιατί δηλώνει ότι η αριστερά φεύγει από τον ακαδημαϊσμό και την φιλολογία και αρχίζει να γίνεται δύναμη που μπορεί να κάνει πολιτική: δηλαδή να οργανώνει πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες. Κάνοντας πολιτική κάνεις και λάθη φυσικά, αλλά αλλιώς παραμένεις το χαριτωμένο κόμμα του 3% που θέλουν όλοι να μπει στη βουλή και λυπούνται όλοι όταν αποτυγχάνει γιατί είναι *ακίνδυνο* ή έστω ελεγχόμενο - ή εναλλακτικά θεματοφύλακας μιας εξωπραγματικής ορθοδοξίας που αποφεύγει επιμελώς να κάνει πολιτική μην τυχόν και στηρίξει κατά λάθος τον καπιταλισμό...


      Σταματάω μόνο σε αυτό το θέμα επειδή και από τον snaporaz ετέθησαν πολλά ζητήματα και από τον harpap και από άλλους συζητητές. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όσο το δυνατόν περισσότερα από αυτά (εδώ και αλλού) σε ένα τέταρτο μέρος της σειράς που μάλλον θα πρέπει να γράψω γιατί είναι πρακτικά αδύνατον να απαντήσω εδώ σε όλα!

    • από zoutiri πριν 4525 μέρες 3       

      χαρη σου φαινεται (κυριολεκτωντας) συντηρητικη η προταση να εφαρμοζονται οι ελληνικοι νομοι πχ στα πανεπιστημια? Τι ακριβως θελει να συντηρησει αυτος που το ζηταει, σιγουρα οχι το σημερινο στατους!

      "λες και η διαδεδομένη αποστροφή προς την "αριστερή ιδεολογική ηγεμονία" αφορά λ.χ. απόψεις του Μαρξ, του Λένιν, του Τζέρυ Κοέν, του Έρικ Όλιν Ράιτ ή κάποιου άλλου από τους σύγχρονους αριστερούς οικονομολόγους"

      κατι δεν καταλαβα, οι αναφερθεντες ειναι οικονομολογοι για σενα? Αλλα τελοσπαντων τι εννοεις, οτι οι ιδεες που ασπαζοταν η ελληνικη αριστερα του 80 δεν ειναι ιδιες με αυτες που θα προτειναν αυτοι που αναφερεις? Για μενα στην παρουσα συζητηση η αριστερα ειναι πολιτικα περιγραφικος ορος, αριστερες οικονομικες ιδεες ειναι βασικα αυτες που εχουν αυτοι που αυτο- και ετερο-προσδιοριζονται στην πολιτικη σκηνη ως αριστεροι σε ενα ετος βασης (τωρα αν κοιτας ενα στενα ελληνικο ή ενα ευρωπαϊκο πλαισιο ειναι επιλογη του ομιλητη που καλο ειναι να δηλωνεται). Και η "ηγεμονια της αριστερας" σε αυτο βασικα αναφερεται, οτι εχουμε κολλησει στις ιδεες που ειχε η αριστερα το 80-90.

      Οχι μονο οι σημερινοι αριστεροι μαλιστα, αλλα ανθρωποι απο ολο το φασμα ασπαζονται πολλες απο τις αριστερες πλανες.

      ΥΓ cinto ωρες ωρες πραγματικα δεν μπορω να καταλαβω αν κανεις πλακα. :)

    • από cinto πριν 4525 μέρες       

      αν λες για τα τραγούδια, πλάκα έκανα :-)

  • από nikoxy πριν 4524 μέρες 8       

    Oλίγα αυτοσχέδια βεγγαλικά, σημειώσεις στον Τάλω:

    1. ΠΑΣΟΚ είναι ο Πέτρος Κωστόπουλος και ο Κλικ-ισμός. Γέννημα-θρέμμα. Και οι παραφυάδες αυτού έως σήμερα (φρι κλπ).
    Ιανός: Ο τυπικός λαϊκισμός των συνδικαλιστών κρατικοδίατων πηγαινε χέρι χέρι με τον φενακισμό του λαϊφστάιλ. Η (παλαιοδεξιά) πελατειακότητα με τον νεοδεξιό καταναλωτισμό κ συντήρηση. ΟΝΝΕΔ κ ΝΔ ακολουθησαν πιστά αυτό τον ετοιμο δρόμο.

    2. Αριστερά δεν είναι μονο η κομματική. Από τα τέλη του '70, αρχες '80 αναπτύσσεται ήδη μια αντιαυταρχική, αντικομματική, αδέσποτη Αριστερά, που αντιδρά βίαια στα κομματα της ορθοδοξίας. (από Β' Πανελλαδική έως αναρχία)
    Δεν εκφράστηκε κεντρικά, δεν επηρέασε το εκλογικό αποτελεσμα, δεν παράγει μείζονα συμβάντα, παρά μόνο από τα τέλη των 90ς κ.ε.

    3. Η αδέσποτη Αριστερά των ανένταχτων κ χίπστερ, (τέλη '70- 00ς) είχε πολιτισμική επιρροή, κυρίως σε νεότερες ηλικίες.
    Δεν άκουγε έντεχνο. Ηταν το κατεξοχήν ακροατήριο του πανκ, του ροκ, του αρτ σίνεμα, του Εξάρχειου, των πολύχρωμων περιοδικών και χάπενινγκ, της Βαβέλ κ.λπ.
    Ηταν από την πρώτη στιγμή στη νέα κουλτούρα των υπολογιστων κ Ιντερνετ.

    4. Χονδρικά: η ΚΚΕ ορθοδοξία καλλιεργεί συντήρηση, σε όλα τα επίπεδα. Τωρα πια καλλιεργει μονο θρησκοληψία.
    Το ΚΚΕεσ καλλιεργησε ένα διαρκές πτωχοδρομικό άμα και αλλαζονικό φλερτ με την (πασοκική, σημιτική ή μητσοτακική) εξουσία.
    Κανένα τους δεν είχε πρόταση εξουσίας, πλην του διαλείμματος της μοιρασιάς '89.
    Οι αδέσποτοι αναλώθηκαν στην εναντίωση.

    • από zoutiri πριν 4524 μέρες 5       

      "το κατεξοχήν ακροατήριο του πανκ, του ροκ, του αρτ σίνεμα, του Εξάρχειου, των πολύχρωμων περιοδικών και χάπενινγκ, της Βαβέλ κ.λ.π.
      Ηταν από την πρώτη στιγμή στη νέα κουλτούρα των υπολογιστων κ Ιντερνετ."

      δεν ηξερα οτι υπηρξα αριστερος :)

      με εντυπωσιαζει παντως πως στην Ελλαδα θεωρειται τοσο δυσκολο να ζεις, διασκεδαζεις και να σκεφτεσαι σαν ανθρωπος χωρις να ανηκεις σε καποιον πολιτικο χωρο.

  • από derveniotis πριν 4524 μέρες 2       

    "την μάχη εναντίον της θρησκοληψίας και του παραληρούντος εθνικισμού ή της ξενοφοβίας"

    Για να είμαστε ειλικρινής, η αριστερά διχάστηκε στο παρόν ζήτημα μετά την κατάρρευση του σύμπαντός της το '89. Μια διακλάδωσή της άρχισε να φλερτάρει εντόνως με τα παραπάνω στοιχεία. Στον αντίποδα, η ας πούμε "ανοιχτοσύνορη" αριστερά βρήκε συμμάχους τους "Πρεσβεία darlings" αρθρογράφους, (αρκετούς εκ της αριστεράς προερχόμενους, να τα λέμε αυτά) που στη Νεοφώτιστη εκδοχή τους καδράριζαν αυτά τα ζητήματα πακέτο με όλη τη νεοκον ρητορική για τις Αγορές και το Τέλος της Ιστορίας.

  • από idios πριν 4524 μέρες 10       

  • από derveniotis πριν 4524 μέρες 1       

    "Δηλαδή, για να καταλάβω. Η αποδοχή πχ από ευρέα τμήματα της κοινωνίας της πρακτικής των καταλήψεων, οι αντιδράσεις που θα ξεσήκωνε μια αστυνομική επέμβαση για να θέσει τέρμα σ' αυτές, ή η απονομιμοποίηση και περιθωριοποίηση της πρότασης περί ιδιωτικών πανεπιστημίων είναι δείγματα ιδεολογικής κυριαρχίας της δεξιάς ή της αριστεράς"

    Όλα αυτά που αναφέρεις είναι ("αριστερές") αντιδράσεις σε ("δεξιές") δράσεις. Το να βαφτίζεις τΙς αντιδράσεις ως "δειγμα κυριαρχίας" και να εξαφανίζεις απ' το κάδρο τις γενεσιουργές δράσεις, είναι ακριβώς η τακτική των υποστηρικτών της θεωρίας της "ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς".

  • από harpap πριν 4524 μέρες 4       

    @talos: Ευχαριστώ για την απάντηση και για την πρόσκληση να εξηγήσω καλύτερα τι θέλω να πω.

    Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι για να το κάνω αυτό, θα πρέπει πρώτα απ' όλα να εξηγήσω τι ακριβώς πρεσβεύει η Αριστερά μας. Κι αυτό δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ να το κάνω -- πρώτον γιατί δεν έχω μετάσχει ποτέ σε κομματικό σχηματισμό της Αριστεράς και δεύτερον γιατί οι απόψεις της μου φαίνονται περίεργες, όπως ήδη έγραψα κάπου.

    Θα προσπαθήσω όμως. Θα προτείνω το παρακάτω σχήμα ως το ικανότερο να εξηγήσει όσο το δυνατόν περισσότερες εκπεφρασμένες θέσεις της ελληνικής Αριστεράς:

    1) Η χώρα μας από μόνη της παράγει αρκετά ώστε να καλύψει τις ανάγκες όλων μας ("Είναι τεράστιος ο πλούτος που παράγεις" λέει ένα γνωστό σύνθημα).

    2) Υπάρχουν κάποιοι, πολύ λίγοι, που είτε έχουν σωρεύσει είτε βγάζουν τώρα πάρα μα πάρα πολλά λεφτά. Όλο το υπόλοιπο, το μέγιστο μέρος του λαού βγάζει πολύ λιγότερα. Και το κράτος, αν δεν ενθαρρύνει, πάντως αφήνει αυτή την άνιση κατάσταση να διαιωνίζεται.

    3) Οποιαδήποτε πρόσθεση ή εξασφάλιση, με νόμο ή άλλο κρατικό μέτρο, στο εισόδημα ή στον πλούτο ή σε άλλο οικονομικό συμφέρον (λ.χ. θέση εργασίας) οποιουδήποτε ανήκει στο μεγάλο (το μειονεκτικό) κομμάτι του λαού είναι κέρδος από την αριστερή άποψη. Οποιαδήποτε αφαίρεση είναι απώλεια.

    Αυτό το σχήμα, νομίζω, εξηγεί τη στάση των εκπροσώπων της Αριστεράς πολύ καλά. Εξηγεί γιατί η Αριστερά, δια των εκπροσώπων της αντιδρά:
    - σε κάθε φόρο, ακόμη κι αν είναι επί του κεφαλαίου,
    - σε οποιαδήποτε μείωση ή σταθεροποίηση μισθών, σε οποιαδήποτε συγκυρία (πλην ίσως των μισθών των μεγαλοστελεχών τραπεζών, βιομηχανιών κλπ.),
    - σε κάθε γενικό ή ατομικό μέτρο ελέγχου και αξιολόγησης εργαζομένων, υπαλλήλων κλπ.,
    - σε κάθε ποινή ή άλλο μέτρο εξαναγκασμού συμμόρφωσης στο νόμο.
    Και τα λοιπά και τα λοιπά. Αντίστοιχα, κάθε αντίδραση σε ο,τιδήποτε από τα παραπάνω, όπως και κάθε διεκδίκηση για αύξηση μισθών, επιδομάτων κλπ. αντιμετωπίζεται από την Αριστερά ως λιγότερο ή περισσότερο καλοδεχούμενη.

    Οι μόνοι με τους οποίους "τα βάζει" η Αριστερά σε θέματα οικονομικής πολιτικής, όπως πολύ ωραία προκύπτει από τα παραδείγματα που έδωσες, είναι οι μεγαλοεργολάβοι, οι μεγαλοβιομήχανοι, οι μεγαλοτραπεζίτες και λοιποί πολύ μεγάλοι οικονομικοί παίκτες. (Και οι αστικοί πολιτικοί θεσμοί και ηγέτες επειδή αφήνουν να υπάρχουν τέτοιες κατηγορίες πολιτών.)

    Αλλά "τα βάζει" μαζί τους στη βάση ενός λάθος λόγου -- επειδή είναι πολύ μεγάλοι -- όχι επειδή παραβίασαν το νόμο ή κάποια μη-νομική πολιτική αξία. Γιατί, αν τα "έβαζε" μαζί τους για αυτό, το δεύτερο, το σωστό λόγο, τότε θα έπρεπε να "τα βάζει" και με τους μικρότερους παραβάτες.

    Τώρα, το πώς αυτή η θέση κατάφερε να γίνει ηγεμονική είναι, νομίζω, απλό. Βολεύει τον κάθε ένα από μια τεράστια ομάδα ανθρώπων -- για να μην πω όλους, αφού και οι πλούσιοι τελικά επωφελούνται από τη γενική χαλαρότητα.

    Και *αυτού του είδους* η ηγεμονία φυσικά μπορεί κάλλιστα -- για να μην πω *πρέπει* απαραιτήτως -- να συνοδεύεται από την σχεδόν πλήρη ανυπαρξία πραγματικά αριστερών ιδεών στην κοινωνία. Οι πραγματικές αριστερές αξίες, η ίση δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη, δεν μπορεί παρά να μιλάνε και για ευθύνες και του πιο απλού πολίτη. Αλλά, αν έχεις την Αριστερά να σου προσφέρει ένα σχήμα που δεν μιλάει για τέτοιες, τότε γιατί να μην πάρεις αυτό, το πιο βολικό;

    Αν έχω δίκιο στα παραπάνω, τότε το πρόβλημα με την Αριστερά μας δεν είναι ότι "κάνει και λάθη" στην πολιτική της, όπως λες. Είναι ότι η πολιτική της είναι *συθέμελα* λάθος.

    Είναι συθέμελα λάθος γιατί δεν είναι πραγματικά αριστερή. Κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και αλληλεγγύη δεν μπορεί να σημαίνουν εξίσωση στο αποτέλεσμα (τον πλούτο ή οποιοδήποτε άλλο αγαθό) ανεξάρτητα από την προσπάθεια και τις επιλογές του καθενός. Και είναι συθέμελα λάθος γιατί δεν είναι αξιακά ελκυστική -- πράγμα που αποκλείει να είναι και πραγματικά αριστερή :)

    -------

    @snaporaz και zoutiri: Ο νόμος -- ή ορθότερα το κράτος δικαίου -- είναι υπέρ του κατεστημένου με την έννοια ότι απαιτεί σεβασμό ήδη ειλημμένων αποφάσεων και των ήδη σχηματισμένων, στηριγμένων στις αποφάσεις αυτές, ευλόγων προσδοκιών και δικαιωμάτων. (Το πώς αυτή η ιδέα μπορεί να είναι πραγματική πολιτική αξία έχει να κάνει, βέβαια, με τον αναγκαίο χαρακτήρα των αποφάσεων αυτών, των νόμων, και την ορθή ερμηνεία τους.)

    Αλλά φυσικά ο νόμος δεν είναι υπέρ του κατεστημένου με την έννοια ότι ευνοεί αυτούς που έχουν οποιουδήποτε είδους δύναμη στην κοινωνία. Κάθε άλλο: ο νόμος υπάρχει ακριβώς για να φέρει σε κοινό λογαριασμό τον αδύναμο και τον δυνατό. Οπότε προφανώς δεν διαφωνούμε σ' αυτό.

    @zoutiri: Δίκιο έχεις, ούτε ο Κοέν ούτε ο Ράιτ μπορεί να χαρακτηριστούν οικονομολόγοι, παρότι το έργο τους αναφέρεται στη διανομή των οικονομικών αγαθών. Φαντάζομαι δεν θα ήθελαν και οι ίδιοι έναν τέτοιο χαρακτηρισμό :)

  • από nikoxy πριν 4523 μέρες 3       

    @zoutiri:

    ---«δεν ηξερα οτι υπηρξα αριστερος :)»

    Μα ναι, εφόσον είσαι τέκνο της Μεταπολίτευσης :)

    --- «με εντυπωσιαζει παντως πως στην Ελλαδα θεωρειται τοσο δυσκολο να ζεις, διασκεδαζεις και να σκεφτεσαι σαν ανθρωπος χωρις να ανηκεις σε καποιον πολιτικο χωρο».

    Υπαινίχθηκα κάτι άλλο, εκτός αυστηρών χωροθετήσεων, με τη γεωγράφηση των "αδέσποτων".
    Υπάρχει Κοινωνική Αριστερά, υπάρχει Πολιτισμική Αριστερά, κόσμος που δεν ανήκει σε συγκεκριμένο "κόμμα" ούτε καν "χώρο", αλλά κινείται σε ένα κλίμα, σε μια περιρρέουσα ευαισθησία, εχει μια στάση ζωής, ένα "αριστερόστροφο" attitude και αξιακό πλαίσιο, μια weltanschaung τέλος πάντων.

    Ας πούμε ότι αυτή η διάχυτη δάσπαρτη άμορφη αριστερά συμμερίζεται ως κοινό τόπο αυτό που λες «να ζεις, διασκεδαζεις και να σκεφτεσαι σαν ανθρωπος».

    Δεν παράγουν μείζονα συμβάντα, δεν επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσμα, ρέουν κατά τον καιρό και τη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα, δεν είναι ομοιογενείς, είναι ανένταχτοι, αδέσποτοι αριστεροί. Επηρεάζουν το συνειδησιακό υπόστρωμα, υπόγεια, αργά.
    Και δεν έχουν ουρά κ κέρατα...

    • από cinto πριν 4523 μέρες 9       

      Αυτό που περιγράφεις είναι τόσο ρευστό και αόριστο που δεν έχει νόημα να του αποδίδεις το οποιοδήποτε πολιτικό πρόσημο. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι οτιδήποτε εναλλακτικό και "ευαίσθητο" είναι οιωνεί αριστερό.

    • από Elias πριν 4523 μέρες 2       

      Υπάρχει πολύς κόσμος που βρίσκει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις ιδέες και στους ανθρώπους της Αριστεράς, που νιώθει καλύτερα με την Αριστερά παρά με τα δύο μεγάλα κόμματα, που θα ήθελε να άνηκε στην Αριστερά... όμως δεν ανήκει.


Log in για σχολιασμό ή γίνε μέλος εδώ.