Μάνος Ματσαγγάνης: Η ανεργία και ο ΣΥΡΙΖΑ

Γενικά: τίποτε μεμπτό, αλλά επίσης τίποτε καινούριο ή ριζοσπαστικό. Τίποτε τόσο διαφορετικό που να εξηγεί την ακραία πόλωση της πολιτικής ζωής. Και κυρίως: τίποτε που να δημιουργεί προσδοκίες αισθητής μείωσης της ανεργίας.

Σχόλια

  • από dpant πριν 3837 μέρες 3       

    "Το πρόβλημα τώρα, για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τους υπόλοιπους, είναι ότι η μαζική ανεργία λίγο οφείλεται στη λιτότητα που συμπιέζει τα εισοδήματα, ώστε να ελπίζουμε ότι θα μειωθεί καταργώντας το Μνημόνιο. Οφείλεται στην απελπιστικά χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας."

    Όχι. Δεν στέκει λογικά αυτή η δήλωση.

    Η ανταγωνιστικότητά μας έχει βελτιωθεί δραστικά σε σχέση με προ κρίσεως, την ίδια στιγμή που η ανεργία έχει εκτιναχθεί.

    • από tanevramou πριν 3837 μέρες       

      Η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας πιθανόν να έχει βελτιωθεί σε σχέση με προ κρίσεως αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παραμένει απελπιστικά χαμηλή.

      Από την εποχή που είχα εντρυφήσει στον Michael Porter - για επιχειρηματική δραστηριότητα, αν και δεν νομίζω ότι έχει τόσο διαφορά στις χώρες- γνωρίζω ότι υπάρχουν δύο generic στρατηγικές, αν θες και pointers, για την ανταγωνιστικότητα: (Competitiveness - competitive advantage)
      Cost Leadership & Differentiation. (άντε και μια τρίτη αν προσθέσεις και το scope of activities οπότε σου προκύπτει το focus)
      Αν μιλάμε λοιπόν για το κόστος παραγωγής τότε έχουμε τους πιο κάτω παράγοντες που το επηρεάζουν (μπορεί να ξεχνάω και κάτι):

      -κόστος εργασίας
      -κόστος α & β υλών
      -ενεργειακό κόστος
      -κόστος χρήματος
      -κόστος μεταφορών (Logistics)
      -technology innovations

      Αν εξαιρέσεις το κόστος εργασίας - στο οποίο μπορούμε να συμπεριλάβουμε και το profit margin μιας και στην ελλάδα οι πιο πολλές επιχειρήσεις είναι μικρο/μεσαίες - που όντως έχει μειωθεί αρκετά, για όλους τους υπόλοιπους παράγοντες δεν νομίζω ότι έχουμε αξιοσημείωτες μεταβολές με προ την κρίση. Έχω την εντύπωση δε ότι το κόστος χρήματος και το ενεργειακό κόστος έχει αυξηθεί σημαντικά.
      Βέβαια για κάποιους κλάδους που είναι εντάσεως εργασίας όπως π.χ ο τουρισμός η βελτίωση είναι μεγαλύτερη και εμφανής.
      Αλλά δεν είμαι σίγουρος καν ότι το overall είναι θετικό - και πολύ περισσότερο αν είναι sustainable.

      Όσο για το differentiation...δεν διαφαίνεται αυτή την στιγμή κάποια σημαντική βελτίωση. Γίνεται κουβέντα για πολλούς τομείς της ελληνικής οικονομίας (όπως π.χ για τον τουρισμό, για το Information technology κλπ) αλλά νομίζω ότι εδώ ισχύει το "από λάδι πολύ και από τηγανίτες τίποτα".

      Βάλε και το γεγονός ότι ότι η ανταγωνιστικότητα είναι συγκριτικό μέγεθος, είναι πάντα δηλαδή σε συνάρτηση της απόδοσης των ανταγωνιστών σου, που και αυτοί εν μέσω κρίσης δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια και νομίζω ότι η εικόνα γίνεται λίγο πιο μαύρη ακόμα.

      Αν υπάρχουν στοιχεία φυσικά καλοδεχούμενα.

  • από zoutiri πριν 3837 μέρες       

    το προβλημα με την ανταγωνιστικοτητα ειναι οτι κανεις δεν την οριζει, απλα την χρησιμοποιει, συνηθως για να δηλωσει κατι αλλο. Τα εχει πει σχετικα ο Κρουγκμαν πριν δεκαετιες.

    It seems obvious to them that the analogy between a country and a corporation is reasonable and that to ask whether the United States is competitive in the world market is no different in principle from asking whether General Motors is competitive in the North American minivan market.

    In fact, however, trying to define the competitiveness of a nation is much more problematic than defining that of a corporation. The bottom line for a corporation is literally its bottom line: if a corporation cannot afford to pay its workers, suppliers, and bondholders, it will go out of business. So when we say that a corporation is uncompetitive, we mean that its market position is unsustainable -- that unless it improves its performance, it will cease to exist. Countries, on the other hand, do not go out of business. They may be happy or unhappy with their economic performance, but they have no well-defined bottom line. As a result, the concept of national competitiveness is elusive.

    κτλ κτλ

    Τωρα αν θες σχετικα στοιχεια, το unit labour cost ειναι το πιο ευκολο να βρεις που σχετιζεται φανταζομαι με αυτο που εννοειτε οταν λετε ανταγωνιστικοτητα.

    Και βεβαια μαλλον διαφωνω και γω με Αριστο, αν καταλαβα καλα την φραση. Η "ανταγωνιστικοτητα" μας, ο,τι και να σημαινει, ειναι μαλλον ενα μεσομακροπροθεσμο ζητημα. Η ανεργια αυτην την στιγμη ομως ειναι ενα οξυ βραχυχρονιο προβλημα: οφειλεται σε μεγαλη πτωση ζητησης με παραλληλη δυσκαμψια των μισθων.

  • από tanevramou πριν 3837 μέρες       

    Zoutiri
    συμφωνώ ότι η ανταγωνιστικότητα κρίνεται βασικά εκ του αποτελέσματος, για αυτό και γω πιο πάνω μίλησα για στρατηγικές και competitive advantage.
    Αλλά δεν συμφωνώ όμως ότι το θέμα της ανταγωνιστικότητας διαφέρει ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε στην οικονομία μιας χώρας.
    Όπως και για τις επιχειρήσεις έτσι και για τις χώρες η μέτρηση είναι έμμεση. Για μια χώρα δείκτες μπορεί να είναι ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ, οι εξαγωγές κλπ.
    ("Countries, on the other hand, do not go out of business." - χα, εγώ αυτό ακριβώς θα έλεγα ότι έχει συμβεί στην ελλάδα...)

    Τώρα τι σχέση έχει η πολιτική με την ανταγωνιστικότητα; Ε, βασικά 1) το κράτος να μην βάζει εμπόδια στις επιχειρήσεις για να μπορέσουν να ακολουθήσουν την κατάλληλη στρατηγική
    2) όπου μπορεί να βοηθάει θετικά, όπως π.χ στο θέμα του κόστους μεταφορών δημιουργώντας υποδομές, στο θέμα του κόστους ενέργειας με μακροπρόθεσμη ενεργειακή πολιτική κλπ.

    Υποθέσεις για την σημερινή κατάσταση στην ελλάδα:
    α) η μεγάλη πτώση της ζήτησης μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο με αύξηση των εξαγωγών
    β) η δυσκαμψία της αγοράς εργασίας οφείλεται στις παρεμβατικές πολιτικές του κράτους (κατά κύριο λόγο)
    γ) οι επιχειρήσεις δημιουργούν sustainable θέσεις εργασίας και όχι το κράτος
    δ) ο στόχος είναι sustainable competitive advantage

    • από zoutiri πριν 3835 μέρες       

      μα για να εμπορευεσαι με μια αλλη χωρα φτανει το comparative advantage, καμμια αναγκη για competitive. Αυτα μας ταχει πει ο Ρικαρδο κατι αιωνες τωρα.

      Οι χωρες δεν ειναι επιχειρησεις, ποσο μαλλον επιχειρησεις του ιδιου κλαδου, δεν παιζει ο θανατος σου η ζωη μου στο μεταξυ τους εμποριο.
      διαβασε ολο το κειμενο του Κρουγκμαν προτεινω.

      "Όπως και για τις επιχειρήσεις έτσι και για τις χώρες η μέτρηση είναι έμμεση. Για μια χώρα δείκτες μπορεί να είναι ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ, οι εξαγωγές κλπ."

      οι εξαγωγες απο μονες τους δεν ειναι κατι καλο, ισα ισα, σημαινει οτι διωχνεις αγαθα αντι να τα καταναλωνεις. Η αυξηση του ΑΕΠ φυσικα ειναι καλη, αλλα τι χρειαζεται η ανταγωνιστικοτητα για αυτο? Βασικα, πες μου, σε τι διαφερουν ολα αυτα απο την παραγωγικοτητα, κατι που μετριεται και ευκολοτατα?

    • από tanevramou πριν 3834 μέρες       

      Οι χώρες δεν είναι επιχειρήσεις σαφώς, για αυτό και οι χώρες δεν παράγουν τίποτα, οι επιχειρήσεις μιας χώρας παράγουν.
      Για τις επιχειρήσεις μιας χώρας λοιπόν το competitive advantage παίζει ρόλο.
      Ακόμα και στην περίπτωση μιας διακρατικής συμφωνίας ξέρω γω π.χ για κατάργηση των δασμών το κράτος βοηθάει τις επιχειρήσεις να αποκτήσουν cost leadership έναντι επιχειρήσεων άλλων χωρών.

      //οι εξαγωγες απο μονες τους δεν ειναι κατι καλο//
      ναι τα έχουμε ξαναπεί, δεν διαφωνούμε. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αλλά αν δεν παράγεις μόνος σου όλα τα προϊόντα που καταναλώνεις, τότε είσαι υποχρεωμένος να έχεις μια υγιή σχέση ανάμεσα σε εξαγωγές και εισαγωγές. (βάλε και τα κεφάλαια μέσα) Νομίζω ότι στην ελλάδα αυτό αποτελεί βασικό πρόβλημα.

      //Βασικα, πες μου, σε τι διαφερουν ολα αυτα απο την παραγωγικοτητα, κατι που μετριεται και ευκολοτατα? //

      Ναι, λοιπόν η παραγωγικότητα από μόνης της δεν λέει τίποτα. Μπορεί για παράδειγμα να αυξάνεις την παραγωγικότητα σου εντυπωσιακά κάθε χρόνο, αλλά να συνεχίζεις να παράγεις ένα προϊόν που δεν το αγοράζει κανείς.
      Αν το δεις από μια άλλη σκοπιά η αύξηση της παραγωγικότητα είναι μέρος μιας cost leadership strategy ή cost focus strategy. (αυξάνει η παραγωγικότητα=μειώνεται το κόστος ανά μονάδα προϊόντος.

    • από zoutiri πριν 3834 μέρες       

      "λοιπόν η παραγωγικότητα από μόνης της δεν λέει τίποτα. Μπορεί για παράδειγμα να αυξάνεις την παραγωγικότητα σου εντυπωσιακά κάθε χρόνο, αλλά να συνεχίζεις να παράγεις ένα προϊόν που δεν το αγοράζει κανείς. "

      εχμ, οχι. αν μιλαμε για την μακροπαραγωγικοτητα, αν φτιαχνεις κατι που δεν αγοραζει κανεις, η παραγωγικοτητα ειναι μηδεν. Η παραγωγικοτητα της εργασιας ας πουμε οριζεται απλουστατα: συνολο εθνικης παραγωγης ή ισοδυναμα συνολικο εθνικο εισοδημα / συνολο ωρων εργασιας.
      Αν κανεις δεν αγοραζει, δεν θεωρειται οτι παραγεις, μια και η παραγωγη σταθμιζεται με τις τιμες αγορας.

      "Για τις επιχειρήσεις μιας χώρας λοιπόν το competitive advantage παίζει ρόλο. "

      μα αυτο δενε ιναι κατι εγγενες. Υποτιμας ξερω γω το νομισμα σου 80%, ξαφνικα εχεις πλεονεκτημα κοστους. Δεν ξερω βεβαια τι εννοεις competitive advantage ακριβως οσον αφορα επιχειρησεις. Ή εχουν χαμηλοτερο κοστος ή υψηλοτερο, τι ακριβως θα σημαινε ca?

    • από tanevramou πριν 3832 μέρες       

      // Η παραγωγικοτητα της εργασιας ας πουμε οριζεται απλουστατα: συνολο εθνικης παραγωγης ή ισοδυναμα συνολικο εθνικο εισοδημα / συνολο ωρων εργασιας.//

      Πάλι ο δείκτης δεν σου λέει κάτι από μόνος του - π.χ αυτή στην στιγμή στην ελλάδα μπορεί να έχουμε αύξηση της παραγωγικότητας αν η πτώση των ωρών εργασίας (η αύξηση της ανεργίας δηλαδή) είναι μεγαλύτερη από την πτώση του ΑΕΠ.
      Πάλι δηλαδή πρέπει να δεις ένα σύνολο δεικτών για να καταλάβεις αν τα πράγματα πάνε καλά ή όχι.

      //Υποτιμας ξερω γω το νομισμα σου 80%, ξαφνικα εχεις πλεονεκτημα κοστους.//
      Ναι, θεωρώντας ότι μιλάμε για ανταγωνιστικότητα σε σχέση με επιχειρήσεις από άλλες χώρες, η υποτίμηση είναι μια κυβερνητική πολιτική που μπορεί να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα κόστους. Εξαρτάται βέβαια αν μια τέτοια πολιτική θα επιτύχει - αν για παράδειγμα οι πρώτες ύλες και η ενέργεια είναι από εισαγωγές τότε πιθανόν μια υποτίμηση να κάνει τα πράγματα χειρότερα, overall μιλώντας πάντα.


      //Δεν ξερω βεβαια τι εννοεις competitive advantage ακριβως οσον αφορα επιχειρησεις. Ή εχουν χαμηλοτερο κοστος ή υψηλοτερο, τι ακριβως θα σημαινε ca? //
      Θα τα γράψω όπως τα λέει ο Porter για να μην πλατιάζω:

      "Competitive advantage grows fundamentally out of value a firm is able to create for its buyers that exceeds the firm's cost of creating it. Value is what buyers are willing to pay, and superior value stems from offering lower prices than competitors for equivalent benefits or providing unique benefits that more than offset a higher price. (That leads to) two basic types of competitive advantage: cost leadership and differentiation."

    • από zoutiri πριν 3832 μέρες       

      "Competitive advantage grows fundamentally out of value a firm is able to create for its buyers that exceeds the firm's cost of creating it."

      τι διαφορα εχει με την προστιθεμενη αξια τοτε? (value added)
      Παρεπιμπτοντως, ξαναλεω διαβασε τον Κρουγκμαν, γιατι εχει μια μεγαλη εκπληξη σχετικα με τον τυπο των εταιρειων που εχουν την μεγιστη προστιθεμενη αξια.

      "Πάλι ο δείκτης δεν σου λέει κάτι από μόνος του - π.χ αυτή στην στιγμή στην ελλάδα μπορεί να έχουμε αύξηση της παραγωγικότητας αν η πτώση των ωρών εργασίας (η αύξηση της ανεργίας δηλαδή) είναι μεγαλύτερη από την πτώση του ΑΕΠ. "

      σωστα γιαυτο δεν κοιταμε την παραγωγικοτητα σε οριζοντα ωρών ή μηνων, αλλα λιγο πιο μακροπροθεσμα. Για καθε συμπερασμα παντως πρεπει να κοιταξεις ενα συνολο δεικτων, εγω αυτο που δεν καταλαβαινω ειναι τι ακριβως προσφερει η ανταγωνιστικοτητα, που δεν ειναι καν καλα ορισμενος δεικτης.

      "θεωρώντας ότι μιλάμε για ανταγωνιστικότητα σε σχέση με επιχειρήσεις από άλλες χώρες, η υποτίμηση είναι μια κυβερνητική πολιτική που μπορεί να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα κόστους"

      ναι αλλα δεν καταλαβα γιατι να ειναι στοχος η ανταγωνιστικοτητα (σε σχεση με το εξωτερικο μαλιστα, λες και ειναι οι μοναδικοι ανταγωνιστες τους), και οχι απλα να παραγουν καλα. Αν μας ενοιαζε μονο η ανταγωνιστικοτητα μπορει να καναμε συνεχως υποτιμησεις, αλλα ειναι προφανες οτι για 50 αλλους λογους αυτο δεν ειναι καλη ιδεα.

    • από tanevramou πριν 3831 μέρες       

      Την διάβασα την Κρουγκμαν, έχει αρκετά ενδιαφέροντα σημεία το άρθρο, αλλά δεν νομίζω ότι overall συμφωνώ μαζί του. Εκτός από το όντως η ανταγωνιστικότητα δεν είναι από μόνη της πανάκεια.
      Η ανταγωνιστικότητα δεν είναι δείκτης - μπορεί να μην το το διατύπωσα καλά. Είναι ας πούμε σαν την υγεία του ανθρώπου. Δεν είναι ακριβώς μετρήσιμη αλλά ξέρεις πότε την έχεις και πότε δεν την έχεις. (μπορείς να την μετρήσεις όμως κάπως έμμεσα)
      Παρόλα αυτά μπορείς να έχεις στρατηγική για να έχεις καλή υγεία η οποία μπορεί να έχει μια χαρά μετρήσιμους στόχους.
      Αντίστοιχα πάει και η ανταγωνιστικότητα. (σόρυ αυτό είναι το καλύτερο παράδειγμα που βρήκα-μην με ξεσκίσεις τώρα μ'αυτό, είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν και καλύτερα)

      Γυρνώντας στο στο αρχικό θέμα του ποστ, στην ελλάδα δηλαδή, που δεν μπορεί να παράγει ότι χρειάζεται όπως οι ΗΠΑ το 1950, αυτή αντιμετωπίζει ένα μεγάλο έλλειμα στο ισοζύγιο εισαγωγές-εξαγωγές. Υποθέτοντας πως αυτό το έλλειμα πρέπει να μειωθεί σε διαχειρίσιμο επίπεδο, πως ακριβώς θα το αντιμετωπίσει αυτό;
      Η υποτίμηση του νομίσματος θα μπορούσε να βοηθήσει αλλά εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε υποτίμηση όσο είμαστε στο ευρώ - και υποθέτω ότι θέλουμε να είμαστε στο ευρώ.
      Η εσωτερική υποτίμηση επίσης βοηθάει να πέσουν οι εισαγωγές - αλλά αυτό έχει το μειονέκτημα ότι αν δεν μπορείς κάποια πράγματα να τα παράγεις από μόνος σου, τα κάνεις ακριβότερα για τον καταναλωτή, του χειροτερεύεις δηλαδή το επίπεδο ζωής.

      Αρκεί δηλαδή να αυξήθει η παραγωγικότητα της χώρας για να το αντιμετωπίσεις; Και τι ακριβώς σημαίνει αύξηση της παραγωγικότητας π.χ στον τουρισμό; Να δουλεύει ξέρω γω το ξενοδοχείο full όλη τη σαιζόν με το ίδιο προσωπικό ενώ πριν δούλευε την μισή; Ωραία, αλλά τον τουριστάκο πως ακριβώς τον πείθεις να έρθει να μείνει στο ξενοδοχείο σου για να αυξήσεις την παραγωγικότητα σου;
      Ακόμα και στις εισροές κεφαλαίων, αν υποθέσουμε ότι άλλα δανεικά ακόμα και αν τα θέλαμε δεν πρόκειται να μας τα δώσει κανείς σε αυτήν την φάση, πως ακριβώς θα πείσεις τον επενδυτή να φέρει τα λεφτά του εδώ; Γιατί αυτά τα λεφτά τα θέλουν και άλλες χώρες.

      Σ' αυτό λοιπόν το πως θα τον πείσεις τον χ και τον ψ υπεισέρχεται η έννοια του να έχεις στρατηγική για την ανταγωνιστικότητα και να επιδιώκεις ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

      ΥΓ: Πέραν από το ισοζύγιο, στην ελλάδα χρειαζόμαστε αυτήν την στιγμή αύξηση των εξαγωγών (εντάξει είπαμε όχι μόνο αυτό) για να μπορέσουν να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας - με δεδομένη την πτώση της εσωτερικής ζήτησης. Κάνω κάπου λάθος;

  • από zoutiri πριν 3831 μέρες 1       

    απαντω εδω γιατι κουρασε το νεστιν παλι
    Λοιπον, καλα ερωτηματα.

    Εστω να δεχτω οτι υπαρχουν χρησιμες εννοιες που οριζονται δυσκολα. Γιατι να ειναι η ανταγωνιστικοτητα αυτη η χρησιμη εννοια, και οχι απλα η υγεια της οικονομιας, η διατηρισιμοτητα του οικονομικου επιπεδου κτλ?

    Οτιδηποτε παει να μετρησει την σχεση εσωτερικου και εξωτερικου, στο τελος εξαρταται απο τις ισοτιμιες, κατι τοσο ρευστο και μη θεμελιωδες.

    Η παραγωγικοτητα απο την αλλη μετραει την δυνατοτητα σου να παραγεις, δηλαδη κατα καποιον τροπο ειναι πιο χρησιμη και απο το ΑΕΠ, οσον αφορα την διατηρισιμοτητα της αναπτυξης. Το ΑΕΠ ξερω γω μπορει να μεγαλωνει επειδη απλα βαζεις περισσοτερο κοσμο να δουλευει, ή επειδη εβαλες οσους δουλευουν να δουλευουν σαν σκλαβοι. Η παραγωγικοτητα της εργασιας δεν θα αλλαξει (ισως μαλιστα πεσει).

    "στην ελλάδα δηλαδή, που δεν μπορεί να παράγει ότι χρειάζεται όπως οι ΗΠΑ το 1950, αυτή αντιμετωπίζει ένα μεγάλο έλλειμα στο ισοζύγιο εισαγωγές-εξαγωγές"

    μα δεν συμφωνω με αυτο απαραιτητα, η Ελλαδα δεν παραγει ξερω γω παπαγια και BMW επειδη εχει βρει οτι ειναι φτηνοτερο να το κανουν Γερμανοι και Βραζιλιανοι και εμεις να τους δινουμε κατι αλλο.
    (βλ και παλιο αρθρο περι εμπορικων ελλειμματων)

    Το προβλημα ειναι οτι δεν ειμαστε επαρκως καλοι σε αυτα που κανουμε, δηλαδη εχουμε χαμηλη παραγωγικοτητα.

    "Και τι ακριβώς σημαίνει αύξηση της παραγωγικότητας π.χ στον τουρισμό;"

    πολυ καλη ερωτηση και η απαντηση ειναι τοσο αντιδιαισθητικη που αρνουμαστε να την δεχτουμε. Σημαινει βασικα να χρειαζομαστε *λιγοτερη* εργασια για το εργο που παραγεται σημερα. Σημαινει ας πουμε αυτοματοποιηση της διαθεσης εισιτηρειων στα ΚΤΕΛ. Σημαινει βελτιστοποιηση των διαδικασιων σε καθε επιχειρηση που προσφερει υπηρεσιες. Μιλαμε ακομα και για πραγματα οπως να βρισκουν καλυτερες διαδρομες για τις καθαριστριες. Σημαινει καλυτερους δρομους για να μην κανουν 50 ωρες οι μετακινησεις. Σημαινει ανασκολοπισμο των εφοριων για να μην μας τρωνε ετσι τον *εργασιμο* χρονο (στα νησια ειδικα μιλαμε για γελοιοτητες, του στυλ πρεπει να πας σε *αλλο* νησι για να κανεις την δουλεια σου, μια δουλεια που στην Αγγλια δεν θελει καν τηλεφωνημα) Κτλ κτλ.

    "Ακόμα και στις εισροές κεφαλαίων, αν υποθέσουμε ότι άλλα δανεικά ακόμα και αν τα θέλαμε δεν πρόκειται να μας τα δώσει κανείς σε αυτήν την φάση, πως ακριβώς θα πείσεις τον επενδυτή να φέρει τα λεφτά του εδώ; "

    δεν ειναι απαραιτητο να ερθουν κεφαλαια, φτανει να κραταμε τα δικα μας εδω, και σε τραπεζες. Εχουν φυγει 70 δις απο τις τραπεζες, διπλα σε αυτο το νουμερο οι επενδυσουλες 100 εκ ή 1 δις φαινονται αστειες. Αλλα τεσπα, ο επενδυτης θα παει εκει που βρισκει τις καλυτερες επενδυτικες ευκαιριες. Μια χωρα που εχει συνεχη και καλη αυξηση παραγωγικοτητας εχει αυτοματως καλες ευκαιριες.

    "Πέραν από το ισοζύγιο, στην ελλάδα χρειαζόμαστε αυτήν την στιγμή αύξηση των εξαγωγών (εντάξει είπαμε όχι μόνο αυτό) για να μπορέσουν να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας - με δεδομένη την πτώση της εσωτερικής ζήτησης. Κάνω κάπου λάθος;"

    ειναι ψιλοειδικη περιπτωση η τωρινη, αλλα ξαναλεω η εσωτερικη ζητηση σκοτωνεται λογω ελλειψης ρευστοτητας. Τωρα, αν μας νοιαζουν οι εξαγωγες, και αυτες απο την παραγωγικοτητα εξαρτουνται τελικα.


Log in για σχολιασμό ή γίνε μέλος εδώ.

Ποιά μέλη του buzz ψήφισαν αυτή την καταχώριση