"μα εγώ σαν τ' αηδονάκι παίζω με το θάνατο"

Μετά από λίγο στο ρεφρέν, ο μοναδικός χορευτής, σε αυτό το ανείπωτα πονεμένο, το διπλό “σ` αναζητώ”, άρχιζε τις στροφές, άπλωναν κι άλλο τα χέρια του, γύριζε δερβίσης με κλειστά τα μάτια, γύριζε χάνοντας τον κόσμο, γύριζε, γύριζε κι ήμασταν κι εμείς με κλειστά μάτια γύρω του χαμένοι στο μέσα μας ο καθένας, γιατί για πες μου αλήθεια ποιός δεν έχει έστω και μια φορά, αναζητήσει σεκλετισμένος ξημερώματα στη Σαλονίκη ή αλλού μια αγάπη;

Σχόλια


Log in για σχολιασμό ή γίνε μέλος εδώ.

Ποιά μέλη του buzz ψήφισαν αυτή την καταχώριση